Bij de koffiebranderij gooiden ze het jarenlang gewoon weg. De droge, dunne schil rond de koffiebes belandde in de compost of ging terug het veld op als mest. Tot een boerin in El Salvador ontdekte dat die schil, gedroogd en geweekt in heet water, een verrassend zoete, fruitige thee opleverde. Die drank heet cascara, en hij duikt dit jaar in rap tempo op in Nederlandse koffiebars, cocktailkaarten en zomerse recepten.
Wat cascara eigenlijk is
Cascara betekent in het Spaans letterlijk "schil". Het is de buitenste laag van de koffiebes, het rode of paarse vruchtvlees dat om de koffieboon heen zit voordat die geoogst en verwerkt wordt. Normaal gaat die schil verloren tijdens het productieproces, maar producenten drogen hem nu bewust om er thee van te trekken. Wil je weten hoe koffie eigenlijk tot stand komt, dan is onze gids over de weg van boon tot kopje een goed startpunt, want cascara ontstaat precies op het moment waarop die reis begint.
Het opvallende is dat cascara totaal niet naar koffie smaakt. Verwacht geen bitterheid en amper cafeïne: een kopje bevat gemiddeld tussen de 25 en 50 milligram, ruim minder dan een gewone kop koffie. In plaats daarvan proef je tonen van rozijn, honing, citrus en een lichte kersachtige zuurte. Veel proevers vergelijken het met hibiscusthee of rozenbottel, alleen zachter en ronder van smaak.
Waarom je het nu overal tegenkomt
Cascara werd al eeuwen gedronken in koffieproducerende landen als Ethiopië en Jemen, lang voordat wij hier espresso ontdekten. Pas rond 2005 begon het als exportproduct te reizen, en de laatste jaren waait het over naar de borreltafel. Dat is geen toeval: drankenmerken voorspellen voor 2026 een verschuiving naar complexere, minder zoete smaken en naar dranken met een verhaal achter de ingrediënten. Spritz blijft de populairste categorie van de zomer, maar juist de variaties erop groeien het hardst, en cascara past daar naadloos in als frisse, lichtzoete basis.
Er zit ook een duurzaamheidskant aan. Van elke kilo koffiebonen die je oogst, blijft er ongeveer een kilo schil over die vroeger simpelweg weggegooid werd. Door daar een drank van te maken, verdien je aan een product dat anders afval was, en dat spreekt zowel kleine koffiebranders als grotere ketens aan.
Zo proef je het verschil met thee en koffie
Zet je cascara als warme thee, giet dan water van ongeveer 90 graden over een handvol gedroogde schillen en laat het vijf tot acht minuten trekken. Hoe langer je wacht, hoe intenser de zoetzure smaak wordt, dus proef gerust tussendoor. Je kunt het vergelijken met een kop hojicha, waar we het eerder over hadden: beide zijn milde, warme dranken zonder de scherpe cafeïnekick van gewone koffie. Waar hojicha rokerig en nootachtig smaakt, blijft cascara juist fruitig en licht.
Koud gezet werkt minstens zo goed, en misschien nog wel beter in de zomer. Laat de schillen een nacht trekken in koud water in de koelkast en je krijgt een heldere, robijnrode ijsthee die geen dag te oud wordt voor op het terras.
Een cascara spritz maak je zelf in tien minuten
Wil je cascara verwerken in een drankje voor bij de borrel, dan begin je met een simpele siroop. Breng 100 milliliter water met 100 gram rietsuiker en 60 gram cascara aan de kook, laat het twintig minuten zachtjes trekken en zeef het daarna. Bewaar de siroop in een afgesloten flesje in de koelkast, daar blijft hij makkelijk een week goed.
Voor een alcoholvrije spritz meng je:
- 30 milliliter cascara-siroop
- 20 milliliter versgeperst limoensap
- 50 milliliter bruisend water
- Een handvol ijsblokjes en een schijfje limoen
Wil je er wel alcohol doorheen, vervang dan het bruiswater deels door prosecco of, als je liever helemaal geen wijn gebruikt, door een goede alcoholvrije gin aangevuld met tonic. Beide combinaties houden de zoetzure cascara-smaak overeind zonder dat de drank te zwaar wordt. Bewaar wat siroop apart en je kunt binnen een paar minuten een tweede rondje schenken zonder opnieuw te hoeven koken.
Serieuze thee- en koffiekenners noemen cascara soms ook coffee cherry tea, en dat is precies de naam waaronder je het internationaal het makkelijkst terugvindt. Meer achtergrond over de herkomst en geschiedenis van de drank staat op Wikipedia, waar ook te lezen is hoe de drank vanuit Jemen en Ethiopië zijn weg naar de rest van de wereld vond.
Waarom dit de makkelijkste nieuwe drank is om te proberen
Je hoeft er geen dure fles voor open te trekken en geen ingewikkelde technieken voor te leren. Cascara koop je los bij steeds meer koffiebranders en natuurwinkels, en de siroop maak je in een kwartier. Vergelijk het met de manier waarop umami zijn weg vond naar de cocktailkaart: eerst een curiositeit bij een handvol bartenders, dan opeens overal te vinden zodra mensen doorhebben hoe eenvoudig het eigenlijk is. Cascara zit precies in die fase. Zet een potje thee, of shake een spritz, en je proeft binnen een paar minuten waarom dit koffieafval ineens iedereen weet te verrassen.